wat maakt jou interessant voor klanten

Wat maakt jou interessant voor klanten?

14 sep 2008 | Commerciele slagkracht

‘Iets ludieks! Kunnen we de mensen op ludieke wijze bewust maken van de impact van communicatie?’, zo vroeg een opdrachtgever. Vol enthousiasme somden we een flinke lijst op: van businessgames tot theatersport, van creatieve werkvormen tot praten met honden. Praten met… Wat?? Het enige waar mijn hond vroeger naar luisterde was ‘ga je mee’ en ‘koekje’, verder leek elk Nederlands woord volledig aan hem voorbij te gaan. Maar goed, als dierenvriend ben ik altijd in voor iets nieuws.

Bayke hondenspiegel communiceren met honden

Op naar de bossen en een roedel honden. Ik maak kennis met de andere deelnemers van deze communicatiecursus: ondernemers, managers, trainers. Na een korte uitleg van de dag mag iedereen een hond uitzoeken met wie hij wil trainen. Ik kies voor de stoere rottweiler Bayke. Vier jaar oud, de ‘onderdirecteur’ van de roedel, vindt zichzelf geweldig, laat van zich horen, geboren leider en gericht op wat hij belangrijk vindt, zo lees ik in Bayke’s CV. Hobby’s: eten, vechten en spelen. Inderdaad…. amper had ik de riem vast of hij probeerde zich uit alle macht los te trekken, begon te blaffen en springen en liet mij enigszins hulpeloos achter toen hij dolblij wegrende mét de riem.

Twee tennisballen

Dan krijg ik de opdracht om met tennisballen te spelen. Nou ja, Bayke speelt met de tennisbal en ik ren er als een gek achteraan want hij wil de bal niet teruggeven. Dan geeft een van de hondentrainers een tip: wat kun jij meer bieden dat de hond interessant vindt. Ah, daar kan ik wat mee. Brokjes, ander speelgoed, water, hondensnoep? Nee, met opgetrokken neus loopt hij weg. Een mededeelnemer roept: ‘Tennisballen!’ En ja hoor, zodra ik twee tennisballen vast heb verandert Bayke op slag bijna in een lieve schoothond. Nu heb ik iets wat hij wil: twee ballen in plaats van één.

Spiegel van de hond

Bij de evaluatie blijkt dat mensen vaak strijden over wat ze willen bereiken en dat ze niet begrijpen waarom anderen niet doen wat zij willen. De twee tennisballen staan symbool voor datgene wat jij te bieden hebt. Dat kan iets externs zijn, maar vaker nog vind je het in jezelf. Moe, voldaan, een stuk bewuster en met een beetje spierpijn ga ik aan het einde van de dag naar huis. De spiegel die Bayke me heeft voorgehouden was bijzonder leerzaam. Met een gerust hart vertel ik mijn opdrachtgever dat deze training het gewenste effect gaat bereiken bij de mensen in zijn bedrijf. Over een aantal weken gaan we met z’n allen het bos in. Game, set and match.

Daniëlle de Jonge

Praat mee

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

  • Joyce

    25 maart 2010 om 12:09 uur

    Beste Carla,

    Toevallig kwam ik bovenstaand verhaal te lezen. Het gaat bij dit soort dingen om een spiegel effect naar jouzelf als persoon. In bovenstaand geval wil je dat de hond de bal terug geeft, maar waarom zou die dat doen als jij niets beters biedt?

    Het gaat erom dat je van jezelf te zien krijgt hoe jij eigenlijk ook met mensen omgaat, waarom altijd tegen dirk zeggen dat ie weer eens een foutje heb gemaakt, i.p.v. te zeggen dat ie het ook een keertje goed doet??

    + deze honden zijn erop getrained om alleen te luisteren als hun de juiste “oplossing” word aangeboden.

    Het gaat erom dat je let op kleine dingetjes. En natuurlijk is het niet direct te vergelijken met de communicatie naar de mens, maar er worden wel dingen door de medewerkers naar voren gehaald waar je wel degelijk iets aan kunt hebben.

    Ik hoop dat je nu iets meer inzicht hebt gekregen in dit soort workshops.

    Met vriendelijke groeten,

    Joyce Siegers

  • Carla

    25 september 2008 om 11:15 uur

    Hoi Danielle, beetje late reactie van mij. Bij onze twee (toekomstige hulp)honden zou een brokje voor de neus absoluut hebben gewerkt! Voor een brokje doen ze alles. Dus ook een bal loslaten. Toevallig had ik deze week een (uitgerangeerde toekomstige hulp)hond te logeren, dus ik heb het eens uitgeprobeerd met de tennisballen. Bora gaat voor het brokje. Bora is, net als de andere honden die wij hadden, een Labrador, misschien scheelt dat? Labradors hebben altijd honger. En misschien had Bayke net een goeie maaltijd achter de rug, weet jij veel.
    Ik heb overigens wel mijn twijfels bij dit soort trainingen (en dan bedoel ik al die trainingen met dieren, paarden mennen etc). Vast leuk om te doen, maar bij de transfer naar de praktijk zet ik mijn vraagtekens. Alsof communiceren met honden (of paarden) hetzelfde is als met mensen!